Entre as vilas máis coñecidas desta ruta encóntrase Arcos de la Frontera. Esta localidade gaditana aséntase sobre un outeiro, a 96 metros de altura e baixo a cal flúe o río Guadalete. A praza del Cabido, situada no alto da poboación, sérvenos de miradoiro. Alí atópase o impoñente castelo, antiga fortaleza musulmá e, dende 1493 ata o século XVIII, residencia dos duques de Arcos. Hoxe é propiedade privada. Ao seu lado, a igrexa de Santa María, levantada sobre unha antiga mesquita, tardou seis séculos en finalizarse.

O desnivel aconsella unha visita tranquila, descendendo dende o alto para perderse por un labirinto de canellas e patios. Nas casas atoparemos tamén as pegadas dun pasado señorial. A suntuosa residencia dos condes de Águila ou o Palacio Mayorazgo, que garda no seu interior o patio máis antigo da cidade, son proba diso.

As estreitas travesías dan albergue a numerosas igrexas e conventos. Na actualidade, só un segue en funcionamento, o das Mercedarias. Aínda que é de clausura, as monxas preparan saborosas tortas e pasteis que venden aos visitantes da vila. 

Ninguén debería abandonar Arcos sen gozar dunha tardiña dende un dos seus miradoiros. O de Abades, por exemplo, bríndanos unha fermosa paisaxe coa igrexa de San Agustín de fondo.

Deixamos Arcos e seguimos o camiño que nos levará a algunhas das dezanove vilas brancas restantes. A primeira atopámola a uns 20 quilómetros: Algar, coñecida por ter unha igrexa de inesperado estilo mexicano. 

A ruta condúcenos tamén a municipios como Prado del Rey, El Bosque o Ubrique, famoso pola súa artesanía de coiro. Tamén a Villaluenga del Rosario, onde se refuxiaban os bandoleiros do século XIX. Zahara de la Sierra é monumento nacional, á vez que unha vila coqueta, produtora de aceite e coroada por un castelo árabe inexpugnable durante séculos. Máis alá do encoro de Zahara aparece Grazalema. Situada aos pés do parque natural do mesmo nome, esta vila goza de recoñecemento pola súa industria téxtil tradicional. 

Xa no extremo máis oriental, atopamos Torre Alháquime, un municipio pequeno e tranquilo de rúas empinadas, moi pintoresco. E de regreso a Arcos, pechando o círculo, paga a pena pararse en Bornos, visitar o seu lago e percorrer as rúas e os xardíns que xurdiron arredor do alcázar de Fontanar.