Miles de persoas cítanse en Valencia con motivo das fallas, un máxico espectáculo

Moitas cidades prepáranse durante todo o ano ata que chega a súa data sinalada, para celebrar o seu patrón e vestir as súas rúas de cor. 

Pero se hai unhas que dan máis traballo aos seus habitantes e que máis preparativos precisan esas son as Fallas valencianas, que conmemoran San Xosé. Unhas festas intensas nas que as máis variadas gamas cromáticas se perden finalmente entre as chamas e a pirotecnia. 

A súa celebración é na semana do 15 de marzo, uns días nos que as xigantescas figuras coñecidas como ninots se apoderan da cidade. Ademais de ambiciosas construcións, estas esculturas son verdadeiras obras de arte nas que moitos creadores invisten o seu tempo durante o ano para ver reducidas cinzas. Este desgraciado final crea no espectador unha mestura de pena e euforia ante o retorcemento dos colosos.

As fallas son unha festa declarada de Interese Turístico Internacional. Aínda que tamén se celebran noutras vilas circundantes a Valencia, é na capital onde alcanzan a súa maior expresión, colocándose como un dos maiores atractivos entre as festas españolas. 

Non en van, son días no que o humor, a imaxinación e o espectáculo sorrín aos visitantes nunha impresionante exhibición de arte e cor. Un resultado perseguido con afán por artesáns, escultores, pintores e outros moitos profesionais que se encargan de crear as obras. E tamén polas comisións falleiras que ao longo de todo o ano tratan de obter ingresos para manter viva a festa e o seu propio ninot.

Historia

Da orixe das Fallas pódese afirmar que se remontan a principios do século XVIII. Unha teoría di que os carpinteiros facían queimar os seus "parots", unhas estruturas nas que colgaban os candís xa que ao chegar a primavera, deixaban de ser necesarios. A Igrexa, para combater o paganismo da data rematou facéndoa coincidir coa véspera da festividade do patrón dos carpinteiros, San Xosé.

Pouco a pouco, ese <EM>parot</EM> foi vestíndose con roupas para adoptar figura humana e entón comezou tamén a aludir a personaxes, nun principio do propio barrio. Así xurdiu o <EM>ninot</EM> e posteriormente os aldeáns comezarían a confeccionar tamén os <EM>catafalcos,</EM> de forma que se creaban monumentos con varios bonecos, que das teas e a cera evolucionaron xa no século XX ao cartón pedra. Actualmente utilízanse materiais modernos como o poliexpán, doadamente moldeábel.

Pero non se trata só de artesanía e xúbilo. Os <EM>catafalcos</EM> expresan unha gran variedade de visións máis ou menos posicionadas sobre temas ou personaxes de actualidade, en ocasións satíricas, poñendo o dedo na chaga. Tanto que se comeza a enxergar a sombra da censura, un mal ao que os artistas falleiros non están dispostos a someterse. As fallas adoitan contar con varios metros de altura, chegan as máis ambiciosas aos 30 metros e compóñense de figuras de cartón pedra sostidas nunha armazón de madeira. Adoitan incluír letreiros escritos en valenciano explicando o significado de cada escenografía.

Mascletà e cremà

O pistoletazo de saída prodúcese coa "Cridà", onde o responsábel da alcaldía e as Falleiras Maiores do ano invitan os valencianos a gozar das festas, dende o alto das Torres de Serranos. Dende entón ata o 19 de marzo os días e as noites na cidade do Turia convértense nun xúbilo continuo, aínda que as "mascletàs" empezan dende primeiros de mes.

Este famoso termo refírese a espectáculos pirotécnicos de petardos e fogos artificiais, que mediante o seu estalido crean composicións musicais a través do ruído dos canóns de pólvora e teñen lugar na praza do Concello, ás dúas da tarde.

O día 18 ten lugar outro acto moi emotivo no que cada comisión falleira deposita ramos de flores no muro da basílica da Virxe dos Desamparados, patroa de Valencia. A cerimonia acompáñase lucindo os traxes típicos e desfilando coas bandas de música cara á enorme reprodución da santa que se sitúa fronte á basílica. As falleiras depositan flores formando un manto multicolor para a Virxe. A última en realizar a ofrenda será a Falleira Maior de Valencia. 

Xa o día 19 de marzo, comezan os actos principais coa "despertá" ou diana. Ao mediodía chega a "mascletá" principal, un dos máis grandes espectáculos pirotécnicos que se poidan ver e oír. Finalmente ao anoitecer prodúcese a "cremá" ou queima de todas as fallas, agás unha. O ninot elixido para salvarse da queima vótase previamente e pasará entón a ser conservado no Museo Falleiro. O resto, preto de 380 monumentos consumiranse ante os ollos atónitos de valencianos e visitantes nunha máxica noite difícil de esquecer.

Consulta aquí toda a información sobre as Fallas, a festa da Comunidade Valenciana.

E non perdas a Guía de Valencia en 48 horas! Con toda a información que necesitas para sacarlle o máximo partido á cidade.